คลิปละคร ความลับของซุปเปอร์สตาร์ ตอน 35-2
October 2, 2008
อับเดททุกวันที่นี่
| เกมส์ออนไลน์ 3500 เกมส์ กดเลย |
| แหล่งรวมเกมส์ที่มากที่สุด เด็ดๆทั้งนั้น |
| โหลดคลิปเด็ดๆที่นี่เลย!!! |
| โหลดก่อนโดนลบ |
| คลิปเีสียว กระจายๆๆๆ |
| คลิปที่เป็นข่าว ที่ทุกคนถามหาที่นี่เลย |
โอลิมปิกชีวิต สมจิตร จงจอหอ
September 10, 2008
สมจิตร จงจอหอ กลายเป็น “ฮีโร่” คนใหม่ไปแล้ว
หลังจากคว้าเหรียญทองในโอลิมปิกเกมส์ ที่กรุงปักกิ่ง สาธารณ รัฐประชาชนจีน มาครองได้ ชื่อเสียง เงินทอง ก็ไหลมาเทมา
แต่ถึงอย่างนั้นสำหรับ “สมจิตร” แล้ว ไม่ว่าจะเป็นอย่างไรชีวิตก็คงไม่เปลี่ยนไปจากเดิม
เพราะ 4 ปีก่อน นักชกวัย 33 จากบุรีรัมย์ผู้นี้เคยมีประสบการณ์ของความผิดหวัง การเป็นผู้แพ้มาแล้ว
“เอเธนส์เกมส์” เมื่อ 4 ปีก่อน “สมจิตร” ร่วงตกรอบ ไม่ได้ลุ้นเหรียญ และวันเดินทางกลับมาถึงสนามบินเจ้าตัวถึงกับร่ำไห้ด้วยความผิดหวัง คร่ำครวญอยู่กับครอบครัวที่ยืนเกาะรั้วอยู่ด้วยน้ำเสียงอันสั่นเครือ
และในห้วงเวลานั้นไม่ใช่มีเพียงคนในครอบครัวเท่านั้นที่ยืนปลอบประ โลมอยู่ ยังมีกลุ่มคนเล็กๆ ราว 3-4 คนเดินมาหา พูดคุยให้กำลังใจ และเอามือมาสัมผัสกับ “สมจิตร” แล้วพูดออกมาว่า
“สมจิตรอย่ายอมแพ้นะ ขอให้สู้ต่อไป อย่าท้อ พวกเราจะเป็นกำลังใจให้”
แม้จะเป็นช่วงเวลาไม่นาน แต่นักชกจากอำเภอโนนสุวรรณ จังหวัดบุรีรัมย์ จำคนกลุ่มนั้นไม่มีลืม จำได้แม่นว่า ทั้งหมดเป็นพนักงานของบริษัท โอสถสภา จำกัด (เจ้าของผลิตภัณฑ์เครื่องดื่มเอ็ม-150)
เวลาผ่านพ้นไป 4 ปี
สมจิตรที่ “ล้ม” แล้ว “ลุก” ขึ้นมาได้ กลับสู่ประเทศไทยในฐานะฮีโร่ของชาติ ได้รับการต้อนรับจากชาวไทยอย่างอบอุ่น มีบริษัทห้างร้านเอกชน ภาครัฐบาล จัดงานเลี้ยง มอบโบนัสก้อนโตให้มากมาย
แต่ “ไอ้จิตร” ก็ยังไม่เคยลืมกลุ่มคนที่เคยให้กำลังใจเมื่อ 4 ปีก่อนได้
และโดยไม่คาดฝัน
ในงานเลี้ยงต้อนรับของบริษัทโอสถสภา เมื่อหลายวันก่อน ปรากฏว่าสมจิตรได้มีโอกาสเจอหน้ากลุ่มกองเชียร์เล็กๆ เหล่านี้แบบตัวเป็นๆ ได้มีโอกาสโอบกอด ยกมือขอบคุณอย่างที่ได้ตั้งใจไว้
“มันเป็นเรื่องที่เซอร์ไพรส์สำหรับผม 4 ปีผ่านไปผมนึกถึงพวกเขาเหล่านี้ตลอดเวลา นึกอยู่เสมอว่านี่คือคนที่มีส่วนปลุกปลอบให้ผมยืนหยัดสู้ต่อไปจนมีวันนี้ได้ ตอนนี้พี่-ป้า-น้า-อา เหล่านี้เกษียณอายุการทำงานกันไปหมดแล้ว แต่ก็ยังมีโอกาสได้เจอหน้ากัน ได้ย้อนนึกถึงวันเก่าๆ และนึกขอบคุณพวกเขาไปด้วย”
เหรียญทอง “ปักกิ่งเกมส์” ของสมจิตร จงจอหอ จึงไม่ได้มาเพราะฝีมือของเขาเพียงคนเดียว แรงใจของผู้คนมากมายก็มีส่วนต่อความสำเร็จนี้เช่นกัน
